Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Επιστήμες και πολιτιστική κληρονομιά: Νέες προοπτικές στην εκπαίδευση και τον πολιτισμικό τουρισμό

Περίληψη

Η ραγδαία ανάπτυξη των Ψηφιακών Ανθρωπιστικών Επιστημών (Digital Humanities) έχει επιφέρει ριζικές αλλαγές στον τρόπο μελέτης, διαφύλαξης και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη διεπιστημονική σύγκλιση των ψηφιακών τεχνολογιών με την πολιτιστική κληρονομιά, εστιάζοντας στις προεκτάσεις της στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση και τον βιώσιμο πολιτισμικό τουρισμό. Μέσα από τη θεωρητική επισκόπηση διεθνών και εθνικών πρωτοβουλιών, όπως η ευρωπαϊκή ψηφιακή πλατφόρμα Europeana, αναλύεται η μετάβαση από τις παραδοσιακές μεθόδους τεκμηρίωσης σε καινοτόμες ψηφιακές πρακτικές, συμπεριλαμβανομένης της τρισδιάστατης (3D) ψηφιοποίησης, της ψηφιακής αφήγησης και της εξόρυξης κειμένων. Παρουσιάζεται μια ολοκληρωμένη διδακτική πρόταση που εφαρμόζει τις Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Επιστήμες στην εκπαίδευση, με στόχο την καλλιέργεια ψηφιακών δεξιοτήτων στους/στις φοιτητές/τριες και τη δημιουργία προσβάσιμων ψηφιακών πόρων για την τουριστική προβολή ιστορικών χώρων. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι η ψηφιακή πολιτιστική κληρονομιά λειτουργεί ως καταλύτης για την εκπαιδευτική καινοτομία και την αειφόρο τουριστική ανάπτυξη, ενισχύοντας τη σύνδεση της ακαδημαϊκής έρευνας με την κοινωνία.