Από τη βιομηχανική κληρονομιά στη μουσειοπαιδαγωγική πράξη: Οι Καπναποθήκες Παπαπέτρου στο Αγρίνιο ως πεδίο τοποκεντρικής και συμμετοχικής μάθησης

Περίληψη

Η παρούσα μελέτη εξετάζει τις Καπναποθήκες Παπαπέτρου στο Αγρίνιο ως μελέτη περίπτωσης για τη σύνδεση της βιομηχανικής κληρονομιάς με τη μουσειοπαιδαγωγική και τη μη τυπική εκπαίδευση. Το κτήριο, που παραμένει εγκαταλελειμμένο από τη δεκαετία του 1980, βρίσκεται σήμερα στη φάση δημοπράτησης για την αποκατάστασή του ως Διαχρονικό Μουσείο Αιτωλοακαρνανίας. Προτείνεται ο χώρος να αντιμετωπιστεί ως μαθησιακό, πολιτισμικό και κοινωνικό πεδίο. Μεθοδολογικά, η εργασία βασίζεται σε βιβλιογραφική ανασκόπηση κειμένων πολιτιστικής πολιτικής και σε σχεδιαστική προσέγγιση μουσειοπαιδαγωγικού πλαισίου. Η συζήτηση οργανώνεται γύρω από τρεις άξονες: την προσαρμοστική νέα χρήση, τον εκπαιδευτικό ρόλο των μουσείων σύμφωνα με τον ορισμό του ICOM (2022) και τις αρχές της τοποκεντρικής, συμμετοχικής και βιωματικής μάθησης. Στη βάση αυτή προτείνεται ένα μουσειοπαιδαγωγικό πλαίσιο και παρουσιάζεται στο Παράρτημα, με συντομία, ένα εκπαιδευτικό σενάριο για μαθητές Γυμνασίου. Υποστηρίζεται ότι η εκπαιδευτική διάσταση πρέπει να ενσωματωθεί στον αρχικό σχεδιασμό του μουσείου, ώστε η πολιτιστική αξιοποίηση του κτηρίου στο μέλλον να αποκτήσει ουσιαστικό κοινωνικό αποτύπωμα.